Wonen in de natuur

Wonen in een klein huisje in de natuur is al lange tijd een grote droom van mij en mijn vriend Yopi. Als het even kan samen met een groep gelijkgestemde mensen; om met elkaar ons steentje bij te dragen aan de samenleving en de natuur. Die groep mensen hebben wij gevonden in vereniging Tiny Waterloo. Door hoe we in het leven staan en wat we samen hebben meegemaakt in de afgelopen twee jaar voelt deze club mensen inmiddels meer als familie dan als alleen maar een groep gelijkgestemden.

Door de stappen die wij met de vereniging maakten kregen Yopi en ik vorig jaar de kans om een jaar in de natuur te wonen, op de plek waar wij ook als vereniging Tiny Waterloo graag onze tiny house droom hadden waargemaakt. Helaas mocht dit niet zo zijn, maar dat is een heel ander verhaal en niet voor nu.

We verhuisden van een ruim appartement in Utrecht naar een klein huisje in het bos. Hier hebben we het ontzettend fijn gehad, maar soms ook zwaar, en we hebben heel veel geleerd. We leefden echt met de seizoenen. Niet alleen omdat we veel buiten waren, maar ook omdat het huisje gewoon niet geïsoleerd was en het binnen vaak bijna dezelfde temperatuur was als buiten 😉 . Om warm te blijven in de koude winter kochten we een houtkachel en moesten we zorgen dat we altijd genoeg droog hout hadden.

Door dagelijkse boswandelingen (op blote voeten) werd het bos al gauw onze tweede thuis. Zelfs op regenachtige dagen was het echt fijn in de natuur. We genoten intens van alle dieren die we zagen in het bos en bij ons huisje; hertjes, eekhoorntjes, hazelwormen, konijntjes en vossen. En dan nog  alle soorten vogels, geweldig! 

Aan de heide en de bomen zagen we de seizoenen voorbij gaan en zelf raakten we ook veel meer in een natuurlijke flow van de seizoenen; we pakten meer rust in de donkere wintermaanden en waren actiever in het voorjaar en de zomer. Ondanks dat we nog best dichtbij de bewoonde wereld woonden en echt niet helemaal in de wildernis zaten, voelden we een sterke connectie met de natuur, met Moeder Aarde. We voelden de betekenis van de quote: The Earth does not belong to us, we belong to the Earth. Voor ons gaat dat heel diep en ik kan het misschien niet goed in woorden uitleggen, maar we zijn dankbaar dat wij een tijdje omringd door natuur mochten wonen en dat we die connectie met de natuur zo sterk ervaren, ook nu we niet in het bos wonen. 

Helaas is er voor dit moment een eind gekomen aan onze tijd in het bos. We wonen nu tijdelijk weer in een kleine stad, in afwachting van een nieuwe plek in de natuur. In de tussentijd zoeken we de natuur zoveel mogelijk op en zijn we bezig met de plannen voor de bouw van onze tiny home. 

Op onze laatste ochtend in het bos werden we wakker van geritsel net buiten het raam (door de dunne muren en het enkel glas klonk geritsel buiten altijd alsof het in onze kamer was). Het werd al licht buiten en heel voorzichtig schoven we het gordijn opzij om te kijken wat dat geritsel was. Drie kleine hertjes liepen bij ons raam, te snuffelen tussen de bladeren. Wat een mooie afsluiting van een bijzondere tijd!